bir silah sesi duyuldu gözlerinden serçeler uçtu
gizli bir dehliz bulduk sevenlerin kazdığı
nasılsa bırakılmış ayakizlerinden yürüdük
yaşamın sarımsak koktuğu ne kadar güçlü koktuğu
odan çıktı karşımıza sarıldık öpüştük
kimse hal hatır sormadı pencere buna dahil
oysa görmemiştik görüşmemiştik tarihin sıfır noktasından beri
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta