Düşünen insanın, ruhundaki yalnızlık,
Anılarla kaybolan bir varlıktır,
Karamsar da olsa, aklından geçenler,
Benliğinde bir nokta, her zaman aktır.
Umut denen özlemin, kör olası beyini,
Çok işleyen makine, yorulan bir kuş olur,
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta