sonsuza koşan bir çocuk tuttu elimden,
ben düşerken,
gözyaşlarım ağır gelmişti artık
gözlerime,
hüzün dolaşıyordu bu yalan dünyanın
sokaklarında,
aşk ölmüştü,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok hoş tberikler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta