geçmiş ve gelecek arasında bir noktaydı an
şimdi derken daha tükeniveriyordu hep zaman…
oysa sen –vakitsiz-
dünyadan uzak arka bahçende
özgür ve masum
kendinde tutsak ve fakat
takılıp kaldığın o çocuksun hala…
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta