Sırtında çocuğun, büyümüşlüğünde çocuğum
Beton duvarlarımı deldi nefesimde çocukluğum
Fışkırışında ayna yansıyışında ben
Çocukluğum
Öğretmenim
Yalnızlığımda karanlık koridorlarım da doktorum
Anlatıyorum
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta