O bir anaydı.
Kol kanat germişti
bir değil iki değil, tam yedi çocuğun üstüne
titrerken..
O bazen bir kartal, bazen bir yuva oldu
sevdiklerine...
Fakat onun!
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




yüreğine sağlık hocam şiiriniz çok güzeldi..yürek sesiniz hiç susmasın
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta