yaşadığın güzel hayatta,
mutluluklara kalmak ve onlarla ilerlemek istersin,
ama önüne kalın ve kocaman taşlardan yapılmış,
bir duvar çıkar,
o duvarın arkasında hayata devam etmek istersin,
ama duvar izin vermez,
ve seni geldiğin yerde bırakmaya çalışır.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta