O bir dost…
Gönlün gamlı kışını bahara çevirendi,
Gecenin en karanlık anında
Bir mum gibi yandı da aydınlattı beni.
Ne zaman solsa içimdeki gül,
Gözlerinden sevda devşirendi.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta