Akşam karanlığı basınca
şehir kulübünde biriç oynardı babam
Dünden farkı yoktu yarının
zamanın gölgesinde geçerdi günler
Sonra iyice yalnızlaştı şehir kulübü
Dostları azalınca
haham efendi ile fransızcadan
tercümeler yaparlardı uzak bir köşede
Çekilmiş sularda kaybolan
gecikmiş bir sevda mıydı yüzündeki keder
Belki bu yüzden
hiç kesmezdi bıyıklarını
Çok korkardı unutmaktan bildiklerini
bu yüzden bıraktı avukatlık yapmayı
Masalardan toplardı içilmiş sigaraları
heyecanı sönen bir susuzluk gibi
son defa içine çekti geçmişin dumanını
Eve dönüşünde durmuş dediler kalbi
Son hali hiç silinmedi aklımdan
gözlerini kapamıştı
belki eskiden beri
Kayıt Tarihi : 19.3.2026 19:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!