Saçları vardı henüz
En son (on) üç yıl önce görmüştüm
Kara gözleri hüzün doluydu
En çok da onları sevmiştim
O sel suyu olmuştu
Ben zahiri bir köpük
Yollar çokça kesişti
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Rüstemoğlu ustaca yazılmış diye yorum yazmış..
bence GÖNÜLDEN yazılmış daha samimi daha sıcak mısralar demek isabet olur kanatindeyim.. tebrikler..
tebrikler ustca yasılmiş bir şiir
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta