O an
Mahallenin orta yerinde
Küçük bir çocuk ağlıyordu
Memleketimin çocukları erken büyüyordu
Gözlerim gayri resmi çatışmalarda donuyordu
Yokluk yağmur kadar doğal yağıyor
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Her yeni mısra bir diğerine biraz daha anlam katıyor ve sonunda iç burkuyor elbette ama şu an mahallenin orta yerinde küçük bir çocuk gülümsüyor şiirselliğine. Kutlarım içtenlikle...
Manzara o kadar tanıdık ki; ben, ülkem, insanlarımız...Bir şey yazmama gerek yok. On! Vasfiye Çetin
Çocuklar hiç ağlamasın, hep gülsünler...
Yüreğinize sağlık...Benden tam puan...
Nurten ABA
Bu şiir ile ilgili 23 tane yorum bulunmakta