Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Samimi, insanı alıp götüren harika bir şiirdi.Seviyorum böyle şiirleri...Kaleminizden ince ince damlamış sözcükler.Tebrikler Gül Hanım.
Unut diyorsun ya…
Unutmamak adına edilmişti tüm yeminlerim…
Dilin saglık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta