Hatırladım seni dün akşam plaktan gelen boğuk bir sesin tınısında
Çok da dolu olmayan bu ruha üfledin. Bir lahzada. Garip bir akşam...
O ilk öpüşün ve beyaz buz kütlesi ince ellerin.
Adını koyamadığım ince rütuşları nakış gibi işlediğin o garip ve hüzünlü akşam.
Hani şu karnımda garip bir mutluluğu duyduğum o ilk an.
Bir annenin evladına baktığı gibi bakışın ve bir terzinin ustalıkla diktiği söküğü tamir eder gibi ellerin...
Daha bir çok anı canlandı zihnimde o an bölük pörçük.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta