Bir çakıl taşı gibi atıldım zamana,
Kime çarptıysam izimi bıraktım.
Rüzgârlara anlattım yorgunluğumu,
Ben o adamdım işte… unutulan, unutmayan…
Bir bankta sabahları karşıladım,
Sırtımda gecelerin paslı ağırlığı.
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta