Nuşirevan adında bir hükümdar varmış İran da!
Hem Mecusi hem de hüküm onda
Bir gün Hükümdar yaveriyle tebdili kıyafet gezerken
Bir Beldeye uğrarlar orada çöplüğe atılmış bir eşek görürler
Hem öyle ki eşeğin eli ayağı bağlı hemde sırtı yaralı
Etrafa bir bakar, hiç kimse oralı olmuyor
Hemen yardımcısına emir verir
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta