Nurullah Muslu Şiirleri - Şair Nurullah ...

Selvilere baktım göğe yükselir,
Seninde başın göğe ersin can özüm,
Bulutlar onlara rahmet gönderir,
Yeniden hayat bulur toprak can özüm.

Yeşilin her tonu vardır renginde,

Gözlerim ufuklarda hep sana baktım,
Süzüldün ufuklardan gönlüme aktın,
Gül bahçenden kalbime güller bıraktın,
Denizlerde dalgalandım, kabardım taşıyorum,
Açtım gönül kafesimi kanatlandım uçuyorum…

Şükürden vazgeçme sakın,
Aşk ve sevda akın akın,
Gelirler sana çok yakın,
Yeter ki Hakk’tan ayrılma…

Rahmetiyle kuşatıyor,

Semadan, yer yüzüne rahmetin yağar,
Semadan, güneşin nurunu sağar,
Semadan, Kainata bakmaya değer,
Sana kavuşmaktır, benim emelim,
Vuslatına doyum, olmuror senin.

Pak insanlar onlar,
İstiklal savaşımızda İkbal'di hepsi,
Anadolu'da Meltem olarak esti,
Bugün kara yasta Pakistanlılar.

Yaralı Keşmir'in yarası ağır,

Kıbleye serdiğim,
Seccadem olur musun..?
Dua; daki elim,
Kokladığım gülüm...
Dalgalı iken durulduğum,
Hayaline vurulduğum,

İsyan denizine yelken açmışım,
Karaya çıkmama fırsat vermiyor,
Boğulmak üzereyimruhen batmışım,
Şu feleğin işine aklım ermiyor.

Nefis denen şeytanın esiri oldum,

Doğumunla kainat yeniden kuruldu,
Doğumunla bulanık akan sular duruldu,
Doğumunla cehaletten hesap soruldu.
Gözler güllerin efendisini Seni arıyor,
Zaman ahir zaman Ümmet ağlıyor.

Sevgili dost sen aramasan da
Dost için yanmasan da
Sevda yamaçlarından çağlamasan da
Sunduğum aşk iksirini almasan da
Canın sağ olsun.

Bir çift göz gelir, karşına da oturur,
Seni senden alır, diyar, diyar götürür,
Sana gökyüzünden, rahmet getirir,
Söylenecek tüm sözleri bir, bir bitirir,
Sana can özünden bir selam verir,
Rahmeti, Rahmana, doyarsın, gönül.