Nurullah Muslu Şiirleri - Şair Nurullah ...

Güzel huylu gelinlere, can kurban olsun,
Haset fesatların, inşallah, gülleri solsun,
Yaptığı melanetleri, dilerim, misliyle bulsun,
Damatlara çağrım, sakın ha sakın, kılıbık olma...
Babana, anana, sahip çık, dua al, beddua alma...

Bitmez tükenmez kin ile,
Geliyorlar üzerime,
Laf anlamaz zalimlere,
Derdimi anlatayım kime.? .

Yaralarım derinlerde,

Bir Melek tanımıştım, doyasıya severdi.
Çok kıskanırdı beni, ara sıra döverdi.
Yapma derdim anlamaz, bağırır avaz, avaz,
Çölde kalan Mecnuna, Leylayı, Mevla verdi...
Lakin Leyla; psikopatın biriydi!!!

Karakoç'um sular kadar durusun,
Sana Cennette Kevser sunulsun,
Resul'ü Zişan'a komşu olursun,
Şan bıraktın dualarım seninle...

Alperenler ordusunun şanlı neferi,

Feryat figan peşinde koşanlar'dan olamam,
Ömür dediğin bir kısacık yoldan ibaret,
Gül dalındaki bülbülüm başka dala konamam,
Sunmak istediğim petek petek baldan ibaret...

Sen çiçeksin ben arı aç yaylalarını,

Baba erkil dünyaya isyan edenler,
Yaratanı tanımayıp nefsin peşinden gidenler,
Bu dünyayı yaşanmaz hale getirenler,
Cennette bu düzen böyle kuruldu...
Bu düzeni unutmayın Yaratan kurdu...

Dün gün içiydi rüya aleminde  görüştük,
Saatlerce deliler gibi durmaksızın seviştik,
Öyle bir özlemdi ki doyamadık bir türlü,
Sanki bir başka aleme dudak dudağa geçtik...

Uyandığımda gözlerinin maviliği saçlarında dolaşım,

Seninle yâda sensiz yaşamak zorundayım,
Madem'ki zorundayım neden sensiz kalayım,
Varlığınla sun sevgili abı-hayat bulayım,
Al beni kollarına aşkına kurban olayım...

Sana baktıkça bakmak taaa derinlerine akmak,

Ne zaman yazmak istesem titriyor kalbim,
Haykırıyor yüreğimdeki sessiz çığlıklar,
İmkânsız aşkına mahkûm oldum sevgilim,
Benim bu halimi ancak mecnunlar anlar…
İmkânsız aşkına mahkûm oldum sevgilim…

Geceler yalnızlığın doruğunda efkarlı geceler,
Her gecenin gizeminde dilim seni heceler,
Varlık âleminde çözülemeyen sırlı bilmeceler,
Bizimle berzah âlemine seyrüsefer ederler...
Bilirmisin sevdiğim gerçek aşıklara delisin derler?