Bir yudum sevgi miydi
Peşinden koştuğumuz
Bir lokma ekmek mi
Bilemem
Gurbet yollarında mı aradık teselliyi
Bazen insan kaçmak ister bir yerlere
Belki yalnız kalmaktır amacı
Usulcacık aralandı kapınız
Baktım
Hepiniz derin uykudaydınız
Öpmeye kıyamadım
Vazoya bir çift karanfil bıraktım
Hoş değil bu sessizlik, hiç sevemedim
Bu ne uykusu böyle, ben bilemedim
Küs müyüz dargın mıyız, deyin bileyim
Ben bu işi sevmedim, dem veremedim
Yaz rehavettir dedim, teselli ettim
Güneşte fazla kalmayın
Güneş yanığı olmayın
Kaşınır durursunuz bak
Tedbiri elden komayın....
Dost
Usulca araladım kapını
Duymadın
Baktım
Derin uykudaydın
Öpmeye kıyamadım
Elim tutulsun
Dilim değil
Gün geldi
Güneşi yaktım çıra gibi
Tutuştu İstanbul




-
Mehmet Asa
-
Gülay Oğuztürk
-
Yüksel Önaçan
Tüm YorumlarBütün dostlar güzel hatıralar hatırlatsın seni bize bizi sana ölürsek bir fatiha ölmez isek ebedi hatıra
Nurten Hanım, Ben Gaziantep'liyim adınız ve siz bana yabancı gelmediniz acaba Gaziantepli misiniz.? Saygı ve Selamlar Gülay OĞUZTÜRK
'Şapka çıkarılır,' diyeceğim ama, kullanmıyorum. Onun için, 'Ben neden böyle yazamıyorum! ' diye, çok az saçımdan bir tel çekip, koparıyorum.
Fazla söze gerek var mı?