İlk nursun sen ışık huzmelerinle aydınlat
Evren kurtulsun zifir karanlıklardan artık
Yetmez mi bu kadar yıllarca inadına uyumak
Aydınlık ufuklarda yol almak yarınlara umutla
Yak nurunla ufaktan tenleri uyansınlar artık
Yetmez mi bu kadar aymazlık, mızmızlık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta