Yine yalnızım...
Hiç yabancı değilim, çok tanıdık
Herkes kendi dediği ve kendi uygun durumu
Olsun diye beklerken
Ve tadı tükendiğinde vazgeçerken,
Ben yine yalnızım...
Sabrınızın bittiği anlar olur
Biliyorum, bana da oluyor.
Ve size,
Sizden fazla sabır gösterenlere bakın, demiyorum
Aynı yürek değil taşıdığınız
Farklıyız hepimiz görüyorum.
Gün ağarsın diye beklenir ya
Öyle bir gecenin sonlarındayım.
Kimbilir kaç kez...
Kaç kez geceleri sabahlara gebe bırakıp
Gecenin ağız tadını bırakmamış,
Ve sonunda faturayı gecelere çıkarmışımdır
Gerçeğin içinde kaybolduğun gün,
Hiç düşünme, dön geriye
Git bu kez olmayana.
Canın o denli yandıysa, tek şey kalıyor yapacak
Gerçeğin kendini unutmak, onu yok saymak
Söyle bana...
Bizimde dileklerimiz,
Denize uzanan tepelerde
Akşamlarımız,
İçine bahar dallarının sarktığı
Camlarda bırakılmış hasretlerimiz
Sessizliğin ardından koşarcasına
İtercesine, doluştular odalara,
Kır kahvelerine,ruhlara
Çaylar içirdiler azap dolu
Son çiçekleri topladılar
İlk defa kurmuşsun tezgahını
Ve ilk işin bu senin
Satıcı
Müşteriyi tanımak, malları
Elden çıkarmak,
Elimizden yitirdiklerimiz
Kayboluş sokağının
Köşesini dönünce
Nereye giderler
Bıraktıkları acıdır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!