Işık, karanlık geceden yarına yol açan menfez.
Işık, umuda muhtaç gönüllerde bir sermayedir tükenmez.
Her gün akşamla ölürken, ebede müştak insan zanneder ki hiç ölmez.
Yarın, anın kılıcı altında can vermeye mahkum kurban.
Yarın, her akşam karanlığa gömülerek ölüp dün olan.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Yüreğinize sağlık. Güzel ve anlamlı bir şiirdi.
Yüreğine sağlık üstad. Selam ve saygılarımla.
Işık bir ümittir; beklemeye değer... Kim bilir, iki kere iki kaç eder? Niçin boşluğa ulu orta söz eder? Dönüp bir düşün sen de insansan eğer! ________ Arif Tatar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta