Nurkızın Makamı Şiiri - Memiş Gültekin

Her akşamüstü,
Geçerken yanından,
Ürperirdi içimin,
Çocuksu yanı.
Güya;
Makam varmış orda,
Nurkızın makamı.
Öyle derlerdi,
O yoldan geçerken,
Bakarak taş yığınına,
Nur kız dan küçük adamlar.

Anlamadan;
Makamın kelime anlamını,
Sormadan benden büyük,
Nur kız dan küçüklere,
Dizim titrerdi.
Üç kulhu bir Elham
Ve kelikli ayaklarım,
Kıçıma değerdi.
04.04.2009