Nurdur Hak Yolu

Hak Yolu
Aşkla düştüm menzile, aklım yolda kaldı hep
Ben dedikçe benliğim, Hak zuhura aldı hep.

Benlik dediğin vehim, var sanırsın yok imiş
Yokluk görmeyen canlar, varlıkta hep çok imiş.

Akıl sırra eremez, ererse susar kalır
Sükût ehili gönül, her dem hakikat alır

Söz dediğin perdedir, perde açılmaz ait
Nice feryat boğuldu, suskunluk oldu öğüt

Nefs ateş sanır kendini ateş nurdan alâ
Nurda yanan can anlar, ateş nedir, nur ola

Her adımda bin hicap, bin bir hicapta bir sır
Sırra eren göz için ,perde olur hep hazır

Dünya dediler handır, gelenler konar göçer
Kaldım sanan her yolcu, vakit gelince göçer.

Mal dediğin yük imiş, yük omuz ezer arar
Yükten kurtulan canlar, kanatsız bile durur.

Gönül bir aynadır amma, pas tutarsa göstermez
Ayna silinmedikçe Hak, kendini seyrettirmez

Ney gibi feryadım vardır, feryadımda sevinç
Ayrılık diye bildiğin, vuslatta ilk bilinç

Yanmak sanır bu hâli, hâlbuki dirilmektir.
Kül olmadan bu yolda, cana can ekilmektir.

Bir adım Hak’ka yürüyen, bin adımda yol alır.
Yol sanılan menziller, yoklukta mana bulur.

Varlık dediğin rüya, uyanınca dağlanır
Uyanan can bu düşten, Hak nuruyla bağlanır.

Nice âlim sustu kaldı, bu sır dilden dökülmez
Dökülseydi kelimeden, aşkla böyle yakılmaz

Zan ile yol arayanlar, yol sandıkça şaşırır
Teslim olan bir gönülse, o andıkça başarır

Her arayan bulamazmış, bulanar seçer imiş
Kendini bulan canlar, kendinden geçer imiş.

Ölmeden önce ölmek, bu yolun asıl sırrı
Can bu sırrı giyinince, çözülür dünya sırrı.

Sevda alevli aşkmış, alan canını verir
Canını veren âşık, can bulur, cana erer

Son söz yoktur bu yolda, söz susunca başlar yol
Ben bitince sen kalır, ey hakikatte hak ol.

... Zeynep Saylan....
......05/01/2025.....
.....tasavvuf....
......beyit....

Vehim: kuruntu
Zuhur : gizliliğin ortaya çıkması
Ait: değgin, ilgilendiren, ilgili, ilişik, –e düşen,
Hicap : utanç, utanma, sıkılma.