Nurani Şiirleri - Şair Nurani

Yüregim yanmiş

Yigitlik çaginda , gelmedin bana
Çiçekler yolladim , baharda sana
Rakibin parasi , çekimli oldu
Ayrilikta kaldim , yüregim yana

Toplanin dostlarim şarki dinlensin
Dans edin dostlarim yürek canlansin
Mezarda kaliriz yillarca yalniz
Şarkidan ölüler yene kanlansin

Toplum olup
Insanlar
Kalabalikta yaşiyor
Kalabalik içinde
Bir tek kalan
Kişi var

Yürek mezarda

Yandi yürek , canim oldu azarda
Sevgimiz hem , cayi oldu pazarda
Satilyormuş , duygularmiz bu yerde
Amma canim , yürek kalyor mezarda

Yürek yaniyor

Bu günde
Her gün gibi
Canim aciyor
Yürek yaniyor

Çocuga merakli, anne babasi
Olmasin gününde, yürek yarasi
Amma ki yazilmiş , yazgisi onun
Kaderle gitiyor, yürek parasi (yürek paresi)

Biz senin çocugun, biliyorus böyle
Verip sen yemekler bizlere, söyle
Ahirinda toprak, yedin sen bizi
Hiç kimse yutamaz çocugun öyle

Her kimse toprakta bassa ger ayak
Yemekler verirde saklayir toprak
Sonunda yemektir, bendeler hepsi
Kasavetli, hepimiz yuttar bu toprak

Zamanla savaş faydasiz

Zamanla savaşma , faydasi yoktur
Savaşlar olsada , fenasi yoktur
Canimiz oyuncuk , öldürür bizi
Dost olmaz bizlere , sefasi yoktur

Dünyada gelenek öylemiş yaran
Bendeden kalmazmiş hiç türli nişan
Ölenler dönmezmiş ceyhana yine
Ne yapacak bende, öylemiş zaman