Nurani Şiirleri - Şair Nurani

Azaplar son olmuyor

Kaderi yazarken , kitabi yapti ( kapatti Turkmen dilinde )
Bu benim gönlüme , tasayi serpti
Dediler azabin , sonudur cennet
Son olmaz azaplar , gönlümü kapti

Azap mektebi

Dediler yüz yildir , dünya azabi
Yazilmiş baglanmiş , dünya kitabi
Ger olsa cehennem , mekanim benim
Yeniden başlacak , azap mektebi

Azapta kurudum

Korudun ölümden , bir kere beni
Yaşadim dünyada , görmedim seni
Azaplar yagdirdin , başima benim
Azapta kuruttun , her günde teni

Azapta ölmek

Ben bilmem
Ne için
Bir gün
Yaşam için

Babam benim

Çocukken babami , dag gibi gördüm
Ebetlik yemyeşil , bag gibi gördüm
Kaybettim babami , gitti kolumdan
Derdini canima , dag gibi gördüm

Bacaklar tülde

Azapta son oldu , ömrümüz burda
Azapta son olur , ömrümüz orda
Farklari ne olur , toprak , cehennem ?
Her yerde olacak , bacaklar torda

Badesi olsun

Dilegim hepsine , vadesi olsun
Sevgiden düzülen , adesi olsun
Aşiklar kol kola , tatli söz ile
Testide dolu hem , badesi olsun

Bahar

Baharin güzel bir , havasi vardi
Lezzetten duyanlar , parasi vardi
Yoksullar hizmette , zenginler için
Parasiz yaşamak , cezasi vardi

Baktim sana

Çocuk sendin becerdim , baktim sana
Büyük oldun algila , baktin bana
Unuttun sen dünyasi , bir tür degil
Ateşler bu yolda var , alma cana

Başarili

Başarili olmak , istersen dolu
yollari Kötüdür , azabin bolu
üstünlük çetindir , yardimin yoktur
mezardan geçermiş , cennetin yolu