Nur-ı Aynım Şiiri - Ömer Altun 2

Seni ifade eden tüm harfleri tek bir gözyaşı damlasına bıraktım
Sakladım seni gözyaşı kafesimde göğsümün en ücra derinliklerine
Hazan mevsiminde yaprakların dala gücendiği o yer de
Kabulünüm dedi yüreğim yüreğine...

Divanesi olduğum hasretliğinin mahşerinde umutlar çürümeye yüz tuttu
Yokluğunun ser sefilliğinde mecalsiz cümlelerin diziyorum kapı aralığına
Sonbahar masallarından kalma edalı gülüşlerin karış karış tutturdukça gönlüm tutamağına
Belkıs sultanın tahtının indiği şehirde
Süleyman aşkıyla sevdim seni en evvelimden ruhların Emir'e sözlendiği o yerde...

Birazdan zuhur edecek aydınlık Züleyha'nın gönül ateşinden
Bal rengi gözlerinin alasını unutmak adına sırlandım kuyu karanlığına
Örtünür iken kahverengi gözlerinin sarı sıcak öykülerine
Vuruldum sana balığın Yunus'a sevdalandığı o yer de...

Uğramadı hiç bir gemi sensiz kıyılarıma
Senden yana söz açılanda gönlüm ile aramda
Yosun bağlamış taşların dilsiz yakarışlarında büktüm dudaklarımı
Tebessümlerini aş edip katsam da soframa
Gönlüne değecek diye yangın
Besmelesiz isminin yek harfini yutkunmadım putların yerle yeksan olduğu o yerde...

Meddücezir hülyalarından sonra gözlerin asumanımda şimal
Nefesin yediveren güllerinden bahar
Berdel edilmiş hislerin alverliğinde sevdandır kıyamet
Ey gönlüm hasret mutabıkı..!
Ahdinden bu yana doğmadı gönlüm ahraz karanlığına ne ay ne de güneş
Halen bekliyorum seni bakışlarının gözlerime firakı bıraktığı o yerde…

Kursağında aşk takılı kalmış ölülerin buğulu nefesinden ısıttıkça yalnızlığımın kemik kıran ağrılarını
Yüzüstü düştüm kirpiklerin uçurumlarından hasret pusularına
Gelincik narinliğinde severken ellerini
Sırat köprüsü keskinliğinde sözlerin biçti yüreğimi
Nur-ı aynım terk etmedim yüreğini halen bekliyorum avuçlarımdan avuçlarını söktüğün o yerde…

15/11/2024
Sessiz sedasız gitmelere...