Ölüler yaşar mı artık Nûpelda,
Bizliğimizi unutturur mu ayrılıklar…/
…….
Okşanmamış taze saçların vardı Nûpelda,
rüzgarın insafına bırakamazdım,
‘’aşk’’ koskoca bir yalansa,
neden adını kazıyorum taşlara.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta