Ölüler yaşar mı artık Nûpelda,
Bizliğimizi unutturur mu ayrılıklar…/
…….
Okşanmamış taze saçların vardı Nûpelda,
rüzgarın insafına bırakamazdım,
‘’aşk’’ koskoca bir yalansa,
neden adını kazıyorum taşlara.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta