Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Aynen kardeşim. Yalnız bu iş yaşla değil, başla yani akl-ı selim sahibi iman-ı kamile sahip insan olmakla ilgili bir mevzudur. Allah, bizleri mala, mülke değil sadece kendine secde eden kullarından eylesin amin!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta