Yahudilerin inşa ettiği bu gemide var olmaya çabalıyorum.
Çok korkuyorum, öldüğümde beni de unuturlar diye.
Şiir yazıyorum; ama okunmayan şiir şiir değildir düşüncesi vuku buluyor bende.
Sanırım toprak olacağım, Rabbime döneceğim… ne kadar istemesem de.
İstediklerimle hakikati koyduğumda kutsal bir teraziye,
kim ağır basıyor göremiyorum; giremiyorum kalbime.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta