Nuh’un gemin taşlar cahil söz ile,
Tufan görmeyen su kadrin bilmez.
Yel önünde savrulup giden yel ile,
Demir atmış dağ kıymet bilmez.
Peygamber Yusuf kuşun dilin seçerdi,
Karıncadan dahi hikmet biçerdi,
Taht üstünde adalet göçerdi,
Taç giyen her baş il kıymet bilmez.
Deniz görmemiştir kaptanım diyen,
Rüzgârın huyunu nereden bilen?
Direksiz gemiye yelken takan,
Fırtına kopunca sal kıymet bilmez
Sofrasına yoksul çağırmayanlar,
Bir lokmayı kırk hesaba sayanlar,
Yar elinden su içmeyen duyanlar,
Sevda nedir, hâl kıymet bilmez.
Dağ başında yatan kurt aç olurken,
Koyun güden çoban tok gezmez iken,
Hak terazisinde tartı dururken,
Zor ekenler kul kıymet bilmez.
Sazım sustu, telim dile gelmedi,
Gönül yüküm ele hiç söylenmedi,
Her gelen bu sırrı elde bulmadı,
Çalmayan da tel kıymet bilmez.
Kayıt Tarihi : 12.1.2026 02:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!