Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Teşekkürler ederim.
Üstâdım..!
Bu Dörtlüğünüzde de aynen 'iki bin on' daki ayni ffkir hakim...
Bize ne nüfusun çokluğundan, tadını çıkarabildiğimiz kadar yaşamaya bakalım...
Almanya'da, 120'nci Yaş gününü kutlayan bir adamı çıkarmışlardı Televizyona, herhalde 80'li yıllarda idi, Ona; Nasıl oldu da bu kadar uzun zamandır yaşıyorsunuz, bunun sırrı nedir diye sormuşlardı, adam cevaben; 'Çok basit, ölmek istemedim ve ölmedim' dedi... tahmin ediyorum ki, halâ yaşıyordur....
Selâm ve Hürmetlerimle...
Doğum Gününüze tekrar Kutlarım...
Ahmet Refik Tavşanlı
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta