Uzakları yurt edinirken, özlem fidanları dikeceğimi nereden bilebilirdim,
Özlemlerimi dar ağacına asıp yanlız kalacağımı diyarlarda
Hayallerimi çarmağa gerip, tek başıma ağlıyacağımı!
Düşüne bilirmiydim yetim değilken, bayramlarda yetim kalacağımı
Hülyalarımı yastık altına koyup, öylece deli gibi ağlıyacağımı
Uzaklar karın doyururmuş ama, yurt değilmiş insana
Dört duvarlar barınakmış ama dost değilmiş bana
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta