Uzakları yurt edinirken, özlem fidanları dikeceğimi nereden bilebilirdim,
Özlemlerimi dar ağacına asıp yanlız kalacağımı diyarlarda
Hayallerimi çarmağa gerip, tek başıma ağlıyacağımı!
Düşüne bilirmiydim yetim değilken, bayramlarda yetim kalacağımı
Hülyalarımı yastık altına koyup, öylece deli gibi ağlıyacağımı
Uzaklar karın doyururmuş ama, yurt değilmiş insana
Dört duvarlar barınakmış ama dost değilmiş bana
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta