Nova Şiiri - Ayşe Uçar

sustum

.....

en uzaklardan gülümserken nova
parlak parlak ışıl ışıl
pencerelerime
uyudum
gecelerin suskun koynunda

çağırdı rüzgârlar dansa ıslak saçlarımı
sevindi bedbin yalnızlığına alışamayan
sokak lambası

koşarak gelsin huzur mutluluk aşkla
neşeli cıvıl cıvıl öten kuşlarla
gece ve yıldızlara dağlara
özellikle gecedeki
nova’ya sorun
mutlu mu göğün en koyu
lacivertinden

uykunda demlerken seni gece
ben sokaklarda rüzgârlarla uçuşuyorum
ipekten bir fular gibi
şarkılar besteleyerek
şiirler yazarak

bu gece
pencereni açık bırak bence
yumuşak yastığında uyurken sen
seyrederken seni
ben

ipekten bir fular kondu
sandalyendeki siyah ceketinin omuzuna

netameli yılların eteğinden ayrılığa
düşerken sancılı umutlar
yoksa
unuttun mu beni

bu gece
nova’nın düşsün muhataralı çelikten gardı
kulağına eğilip
söylesin ona y ı k ı l d ı m

bu sabah
gün erken gelsin gözlerin yaşlarla dolsun
u n u t u l m a d ı n

2801202612:25