Yük bindirdiler üzerime,
Bense dut yemiş bülbül gibi o yükü sırtlandım.
Aradan zaman geçti bir şeyi fark ettim;
Ben ne aslan ne de sırtlandım.
Zamansızlık zamanı, zaman zamansızlığı doğurdu.
Bense hep yaşlandım.
Ne kaybettim ne de kazandım.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta