Kalabalığın içinde öyle yalnızım ki bağırıyorum kimse duymuyor sesimi, nefes alış verişlerimi hissedemiyorum bazen.
Bir canda İki kişi yaşamaz! Ağır geliyorsun bana taşıyamıyorum bendeki seni bazen.
Düşüncelerim bile değişiyor kendimi tanıyamadığım zamanlar var Aynada.
Ben hayatımın en iyi katline sesleniyorum gelip-gidişlerin nefes nefes öldürüyor beni...
Ne an Adımı! nede yaşadığımı bil (senin için) .
Ben sende kalmamışım yada hiç dudakların dudaklarımın neminde ıslanmamış gibi yapalım.
Hadi seninle saklambaç oynayalım ben dünyanın öbür ucuna sen ise diğer ucuna!
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta