Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
kutlarım kaleminizi, yüreğinize sağlık
tebriklerimle
eskiye özlem hepimizin içinde vardır.duygu yüklü şiirinizi kutluyorum.yüreğinize sağlık.
müzehher
yemiş yerdik halbuki biz çocukluğumuzda
süttte içerdik doyasıya, süt tozundan maada
evdeki neşemiz ibadullah
yok ettik eskiyi elhamdülülah.
Evet eskilerden hiç bir sey kalmadı.Halbuki negüzeldi o günler.Yüreğinize sağlık. Tam puan.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta