Nostalji Şiiri - Şair Utopia

Ama hatirla biraz
Ne kadar mutu idik
Cocuklugun o el degmemis okyanusundaki
Azgin dalgalarin arasinda bogusurken..

Simdi ise,içine gömüldügüm rahibin tahtinda
Gururun, kibirin ve riyakarligin istila ettigi gerçeklerden..
Geriye kalan harab olmus o Kralligin
Melankolisini yudumluyorum.

Beni,kömürden bir ekmek ve kandan bir sarap ile besliyen..
Annem, yanlizligim..
Mavi vitraylarin ardindaki dogayla bulusturuyor beni
Ve ben,tipki bir yagmur damlasinin karistigi gibi okyanusa..
Birakiyorum kendimi çocukluguma..

Hüzünlü kalbimden akan bu serin, soguk suyu kirletme anne.
Gösterme bana gerçekleri..
Birak aksin boylu boyunca ,temiz olsun ki..
Bende karisabileyim sonsuzluga kollarinin arasinda..