Dün
anılarımı ütüledim
solmuş renklerin
hüzünlü yalnızlığı
kurumuş yapraklara gizlenerek
efsunlu bulutlar gibi geçti
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Boşluk dolmak için var...Yeniden aşkla dolmanızı dilerim
zaman zaman inmez miyiz hepimiz kendi öz mahsenlerimize bazende ağzımızda küçükbir tad bazen gönlümüzde büyük bir acı kalır o mahsenlerde güzel eşleştirmeler kendiyle olmayı bilmeli insan yer mahsen olsa bile güzel dizeler tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta