Kuzeyde Bir Fiyort Şiiri - Cüneyt Güzeliş

Kuzeyde Bir Fiyort

Gözümden yaşlar akıyor;
Sanma ki sana;
Soğuk, turuncudan maviye dönmekte olan;
Bir havada çok uzaklara.

Gönlümün istediği bir şömine, dışarıda kar;
Fiyortlar gibi güzel insanlar;
Kalbimin vatanı;
Sanma ki dargınım sana.

Duyuyorum, buzul çağ olmuş;
Bıçaktan keskin buz oymuş;
Su olmuş doldurmuş;
Şaheserler böyle doğmuş.

Kavradım ki beni hayran bırakan;
Sabırla yontulmuş zorların görkemi;
İnsanca kurulmuş uygar yaşamın;
Esin veren zarafeti.