Varla yok arasında bir yerdir şimdi yaşam ve öfke ile sevinç en hassas terazinin kefelerinde eşit basmaktadır. Sevgiler kötürüm, kavuşmalar bir cambaz ipinde acemice, çocukluk ise dikenli bir patikada son sürat yalın ayaktır.
Bu normale gidiştir elbet. Antartikada aktif bir volkan gibi, mevsimler gibi, yeryüzü, yedi kıta, yedi milyar, yetmişyedi sülale gibi,
En canlılık belirtisiyle göz kırpıp nefes alıp veren ilk insan Adem gibi artık normaldir herbiri.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta