Varla yok arasında bir yerdir şimdi yaşam ve öfke ile sevinç en hassas terazinin kefelerinde eşit basmaktadır. Sevgiler kötürüm, kavuşmalar bir cambaz ipinde acemice, çocukluk ise dikenli bir patikada son sürat yalın ayaktır.
Bu normale gidiştir elbet. Antartikada aktif bir volkan gibi, mevsimler gibi, yeryüzü, yedi kıta, yedi milyar, yetmişyedi sülale gibi,
En canlılık belirtisiyle göz kırpıp nefes alıp veren ilk insan Adem gibi artık normaldir herbiri.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta