Karanlığa yolculuk,yok bu girdaptan çıkış.
Yetmez anlamak için,durup bir kere bakış.
Ağlamak kafi değil,pişmanlık fayda vermez.
Tüm gücünü toplasan,almaya elin ermez.
Oturup kendim yalnız,düşüncemle baş başa.
Anladım ki sonunda,baltayı vurdum taşa.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Cepheler değişiyor,ayrılığın zamanı.
Kader hükmünü koymuş,belli ki yok amanı.
Mazeretler geçersiz,artık son duraktasın.
Değişik bir âlemin,eşiğinde noktasın.
tebrikler üstad her şiirinde ayrı bir tasavvuf ezgisi seziyorum öğüt varı içten yazılmış duygular.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta