Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Minicik bir dörtlükte koskocaman mesaj gizliydi anlayana.
Teşbih-i beliğ (güzel benzetme) dedikleri sanat bu olsa gerek.
Bir antolojiye tek başına kafa tutacak kadar güçlü ve zengin anlatımla dolu dizelerdi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta