Şimdi bu yaşanılanların adı kader miydi?
Bu nasıl kaderdi!
Nasıl bir yaşamdı?
Çalmasın telefonum, sormasın kimse hâlimi.
İçimdeki yaralar artık dışarıya vurmaya başladı.
Farkında değil de kimse, susuyorum
Konuştuklarım zaten cevap vermiyor.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta