Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bitmemeli, son dem de olsa umutların peşine düşmeli...
...şiirin içindeki anlam oldukça güzel ama içinizdeki öfke... alacakaranlık bile olsa... umudu yani yeşili büyütmek, yaşamın içinde olmak... işte bana göre en mükemmeli bu... ama şiir güzel... tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta