Kâinatın zerresinde küçücük ay'ım;
Uzunca roman içinde ben bir noktayım.
Oyuncağını kaybetmiş bir çocuk gibi,
Bunca insancık içinde tek başımayım.
Geceleyin tüm ışıklar sönünce gördüm,
Dünyâ feleğin tersine dönünce gördüm.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta