Sure'm diye adlandırmıştım seni.
Bu sana son şiir'im, sevin.
Gittiği her yokuşa beni de sürükleyen kadın;
Ben artık gelmiyorum, sen in.
Üzerimden koca bir yük kalktı.
Gelişleri değil, ben hep gidişleri tattım.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta