rüzgardan kulaklarım acır benim
yağmurda başım çatlar
içimde koparda deli fırtına
yine de gülmek gelir bütün olanlara
bir duruş diye biliriz buna
bir acının bir kahkahada yok edilmesi
sanki buğday başaklarının sevgiye eğilmesi
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta