Gözlerimi kapatıp, giderim.
Anneme naz yaptığım
Sonsuza dek ukde kalacak anlara.
Dışarıda günlerce yağmış kar.
Yokluk yoksulluk var...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkürler.
Şiirinizi
beğeni ile okudum
Teşekkürler.
TEBRİKLER...yüreğinize sağlık sn Semih EROĞLU kardeşim
En derin saygılarımla...başarılar dilerim,
Her şey gönlünüzce olsun..esen kalınız her daim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta