Gece karanlıktı,
soğuktu.
Kızıl kar,
yeryüzüne
halı gibi serilmişti.
613 yıldız,
her biri bir güneş gibi,
teker teker
tarihin en karanlık gecesinde
söndüler.
Her birinin bir adı vardı,
tarihe yazılmış
trajik bir hikâyesi.
Yeryüzü,
her zamankinden daha soğuk,
bir daha dönmeyecek
ayak seslerini dinledi.
Anneler,
boş elleriyle
gökyüzünü kucakladılar:
Ninni… ninni…
gece,
hiç sormadan,
kızıl karı
daha da
örtüp gizledi.
Ninniler…
tarihin boğazında
donup kaldı...
Kayıt Tarihi : 27.2.2026 23:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!