Bir kadın tanıdım; gözlerinde mevsimlerin solduğu, gülüşüyle karanlıkları aydınlatıp sonra kendi gölgesinde boğulan.
Bir kadın tanıdım; sözleri baldan tatlı, ama her hecesiyle ruhuma cam kırıkları saçan. Vefası yalan, sevgisi bir seraptan ibaret kalan.
Bir kadın tanıdım; kalbi bir labirent, içinde kaybolurken yönümü kaybettiğim. Her adımda biraz daha eksildiğim, gözyaşlarıyla yazdığım ama sonunu bir türlü getiremediğim.
Bir kadın tanıdım; ömrümü uğruna harcadığım, ama sonunda sadece bir hiçlikle baş başa kaldığım. Şimdi limanı terk eden gemiler gibiyim; ne gidecek bir yerim var, ne de geri dönecek bir limanım.
Bir kadın tanıdım, kendi karanlığında boğulan, ve geriye bende sadece dinmeyen bir sitem bırakan.
Bir kadın tanıdım; sessizliğiyle limanları yakan, ama sonra kendi yangınında kül olan. Varlığıyla hayatıma baharı getirip, giderken kışı ruhuma mühürleyen.
Bir kadın tanıdım; vaatleri gökyüzü kadar geniş, ama adımı bile anımsamaktan aciz. Kurduğu hayallerde ben yoktum, ben ise onun dünyasını kendi merkezim sanmışım.
Bir kadın tanıdım; sessizliğiyle çığlıklar atan, gidişiyle içimdeki dünyayı başına yıkan. Şimdi hangi yöne dönsem onun sitemi, hangi şarkıyı duysam onun yarım kalan nakaratı.
Bir kadın tanıdım; ve anladım ki bazı hikayeler kavuşmak için değil, sadece derin yaralarla hatırlanmak için yazılırmış.
Ben bir aşığım bahtım Karalı
Sevdalıyım sana yüreğim yaralı
Gözlerin bana masumca bakalı
Yoluna divane olmuş bir şairim işte
Yaşadım sensizliği dibine kadar
İnan bu kalbim bir tek sana atar
Sen olmazsan bu can neye yarar
Bir sana yandım bir seni sevdim
Bir şiir oldun düştün hep dilden dile
BİR TEK SEN VARSIN
Şiirlerimde buram buram sen kokuyorsun
Durmadan hep aklımı başımdan alıyorsun
Gece olunca sürekli rüyalarıma giriyorsun
Dağ gibi büyüdü içimde kederim
Söyle bana bu acıları nasıl çekerim
Keşke sadece sen olsaydın derdim
Sevene sevgiyi Bir türlü anlatamadım
Yıllarca bekledim hep sabrettim
Dön gel artık seni ben çok özlüyorum
İnan ki ne yapacağımı bile bilmiyorum
Sensiz de asla nefes alamıyorum
Bitir artık yüreğimdeki bu hasreti
Gözlerimden yaşlar eksik olmuyor
HARAP OLDUM BEN SEVGİNDEN
SÖKÜP ATAMADIM KALBİMDEN
SANA O KADAR SEVDALIYIM Kİ
HEP AH ÇEKERİM İÇİMDEN
SANA BAKARIM DERİNDEN
BOŞVER GİTSİN
Uyan artık şair derin uykudan
Hayır gelmez giden o yardan
Böyle yazmış kaderi yaradan
İsyan etme sakın boş ver gitsin
BİR UÇURUM GİBİSİN SEN GÖZÜMDE
BIRAKIRSAN DÜŞERİN YÜREĞİNE
MEÇHULLERDE KAYBOLURUM BELKİ
ARAYIP BULURMUSUN TEKRAR BENİ
GÖZLERİNE BAKAR DALARIM SENİN
Bu Sevda bitmez güzelim
Durmadan gözlerimden yaşlar dökülse de
Hasretinden her gün ölüp ölüp dirilsem de
Sensiz geçen yıllara hep sitem etsem de
Bu Ömür biter de bu sevda bitmez güzelim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!